Camping made in EU

Przy każdym namiocie gitara, do niej piwo z rumem, rum z cofolą, fernet z colą, jagermister z piwem i co tam jeszcze Czechowi przyjdzie do głowy, by celebrować swą narodową religię piwno – rumową i dobrze się nachlać. Chcesz poznać naród – jedź na jego camping.

Litwa w tydzień za 500 złotych

Praktyczny poradnik jak tanio, aktywnie poznać w tydzień litewskie miasta, wsie i lasy.
Cel: Tygodniowa, dwuosobowa wycieczka po Litwie i Łotwie według trasy: Suwałki – Wilno – Poniewież – Ryga – Szawle – Kowno – Suwałki (około 900 km). Termin: druga połowa września. Środek transportu: rower. Wyżywienie we własnym zakresie. Noclegi na dziko. Koszt: z zakupem rowerów i sprzętu biwakowego 500 złotych od osoby.
Efekt: W określonych założeniach udało się pokonać znacznie krótszą trasę (Suwałki –Troki – Wilno – Kowno – Mariampol – Suwałki (około 500 km).

Lud bez historii - dopisek

Cyganie podobno powiadają, że gdyby państwo było czymś dobrym, to by je mieli. Nie wiem czy to prawda. Nigdy nie słyszałem tej maksymy z ust żadnego Cygana, ale i niewiele z nimi rozmawiałem. Za to dobre są brudne, balansujące na granicy rozpadu mercedesy bez bocznych listew, dobre jest wałęsanie się ich żon i dzieciarni całymi dniami po ulicach, dobre jest stawianie sobie nagrobków przypominających mauzolea socjalistycznych wodzów, jak też wiele innych cygańskich dziwactw.

Lud bez historii

Zajrzałem dziś na blog o nazwie Jeż Węgierski, a tam zaintrygowała mnie bardzo ostatnia notka: kraj przerażonych ludzi.  Jeż Węgierski, powołując się na badania Instytutu Tárki, pisze, że według Węgrów, w ich kraju żyją dwa miliony Cyganów, milion Żydów i sześćset tysięcy Chińczyków. W rzeczywistości wśród dziesięciomilionowej populacji Republiki Węgierskiej jest 90 proc. Węgrów, Cyganów 400 tys.,  a Żydzi i Chińczycy nie mieszczą się w procentach. Badanie jest pewnie probierzem węgierskiej niechęci wobec obcych, wskaźnikiem postaw ksenofobicznych, itd., mnie jednak zastanawia co innego. Temat Cyganów dotyczy przecież całej Europy.

Eurośmietnik

Trochę wkradło się do ostatnich wpisów narzekania na polskie wady narodowe. Szczerze, chciałbym tego uniknąć, szczególnie, że w tej kategorii jest dwóch niedoścignionych mistrzów, którzy nasze malkontenctwo nokautują ripostą:

Polak Jugol: dwa bratanki

Jest coś na rzeczy w tym, że bałkańska nuta łatwo wchodzi Polakom w duszę. Kariera Bregovica i wszystkich mutacji jego utworków (od Kayah po Krawczyka) zaskoczyła chyba nawet jego samego. Goran na fali sukcesu sprzedawał u nas nawet greckie wersje swoich hitów! Nic dziwnego. Ta muzyka po prostu “wchodzi”, zwłaszcza, gdy do gardła wlało się już odpowiednią porcję zmrożonej czystej. Mamy koszmarnie ubogi folklor, biesiadne hity z disco polo też nie każdemu pasują, a na imprezach coś by się pośpiewało, potańczyło, posłuchało.